W ostatnich czasach coraz częściej obserwuje się trend, że święta stają się przede wszystkim okazją do zakupów. Wielokrotnie zapominamy o tym, jak piękne i warte kontynuowania tradycje są z nimi związane.

Środa Popielcowa

Środa Popielcowa otwiera okres Wielkiej Nocy, który trwa aż do Zielonych Świąt. Obrzęd posypywania głów popiołem wprowadzono do liturgii kościoła około IV wieku, a do X przeznaczona była wyłącznie dla osób, które publicznie odprawiały pokutę.

Szczególnie na wsiach żywy był obrzęd zwany kłodą popielcową. Niezamężne panny oraz kawalerowie byli wyciągani z domów, przywiązywano ich do kłody i zaciągano do karczmy, gdzie wykupywali się wódką.

Z upływem dnia Popielca, wszystkie zabawy oraz tańce cichły i ustępowały miejsca wielkopostnej powadze. Na wsiach obnoszony był garnek z żurem, w domach i w karczmie wieszano na sznurku śledzia, albo jego szkielet, bowiem symbolizował on wielkopostne jadło. Ważne było staranne mycie garnków i wyparzanie naczyń, by nie pozostał na nich najmniejszy ślad tłuszczu.

Jak już wspomniano Środa popielcowa rozpoczynała okres Wielkiego Postu, który trwał aż do świąt Wielkiej Nocy. Do dziś posiada on własną bogatą liturgię, zobowiązuje wiernych do szczególnych zachowań, skupienia, indywidualnych umartwień.

Cisze i wielkopostny spokój przerywało w połowie jego trwania hałaśliwe półpoście, które nazywano również śródpościem. Drewniane młoty z hukiem wybijały połowę postu, natomiast ze wszystkich stron dobiegał głośny klekot drewnianych kołatek.
 

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009