Artykuły
Tradycje wigilijne
Bardzo ważnym atrybutem Świąt Bożego Narodzenia była gałąź zielona. Jest to symbol życia, zdrowia, pomyślnej wegetacji i wzrostu roślin. Świeże gałązki świerkowe, jodłowe, albo sosnowe przybijało się do płotów, drzwi domów, wrót stodół. Przystrajano nimi wnętrza mieszkań, a zwłaszcza ściany i ramy obrazów z wizerunkami świętych Pańskich. Rozwidlone wierzchołki świerku lub samych gałązek, były wieszane u powały i bogato zdobione.Pierwsze choinki pojawiły się u nas dopiero w XIX wieku, a charakterystycznym i wyłącznie polskim elementem było przystrajanie ich ozdobami z opłatka. Takie ozdoby miały chronić od chorób i wszelkiego zła ludzi oraz ich dobytek. Wierzono, że sprowadzają na dom błogosławieństwo, że zapewniają domownikom szczęście, wzajemną miłość i harmonię.
Istotnym elementem była wieczerza wigilijna. Rozpoczynała się wraz z pierwszą gwiazdą, która ukazała się na niebie, a to wszystko na pamiątkę gwiazdy betlejemskiej. Wieczerze rozpoczyna się od wspólnego połamana się opłatkiem. Opłatki barwione dawano zwierzętom i dopiero można było zasiąść do stołu. Potraw wigilijnych powinno być 12, albo jej wielokrotność. Dopuszczalna jest także nieparzysta liczba potraw, jak np. 5, 7, 9, czy 11, w zależności od zamożności danego domu. Wigilia powinna składać się z potraw przyrządzonych z "wszystkiego co w polu, sadzie, ogrodzie, lesie i wodzie". W wigilijna noc i przez następne dwa dni, domy odwiedzają kolędnicy, albo przebierańcy zwani gwiazdorami.