Artykuły
Wigilia
Teraz czas na kilka słów o Wigilii. Nazwa ta pochodzi od łacińskich słów: "vigiliare" , co oznacza czuwać oraz "vigilia" czyli czuwanie, straż nocna, warta.Boże Narodzenie obchodzi się już od IV w. n. e i to z tego okresu pochodzą pierwsze hymny kościelne, opowiadające o narodzeniu Pana Jezusa, jak również najstarsze znane przedstawienie świętej Rodziny, której wizerunek znajdziemy w katakumbach św. Sebastiana w Rzymie.
Z dniem i z nocą wigilijną, swoją drogą nocą najdłuższą w roku, wiążą się liczne wierzenia. Istniało przekonanie, że wtedy to ziemia się otwiera i ukazuje ukryte w niej skarby. Nawet najcięższe głazy drżą i poruszają się, że w lesie zakwita paproć, pod śniegiem trawa i kwiaty, a w sadach drzewa okrywają się kwiatami i natychmiast wydają owoce. Leśne zwierzęta oraz pszczoły budzą się ze swego zimowego snu po to, aby uczcić Narodzenie Pańskie. Co więcej wszystkie zwierzęta w tą szczególną noc mogą rozmawiać ze sobą ludzkim głosem. Z kolei zwierzęta, które przed wiekami były obecne przy narodzeniu Jezusa, wraz z wybiciem północy przyklękają na chwilę przy swoich żłobach. Woda w studniach miała zmieniać się w miód, a w rzekach i strumieniach miało płynąć złoto i srebro. Jednak wszystkie te cuda mógł jedynie zobaczyć człowiek bez grzechu. Ważne jest także to, że w noc wigilijną dusze zmarłych opuszczają zaświaty. Niewidzialne, albo w ludzkiej postaci, np. jako żebracy, mogą nawiedzać domy swych bliskich. W tym dniu dmuchało się na krzesła i stołki zanim się na nich usiadło, nie dopuszczalne było szycie, rąbanie drzew, trzeba było uważać z ostrymi narzędziami, a wszystko po to, aby nie zranić obecnego w pobliżu ducha. Po dziś dzień na stole wigilijnym na stole kładzie się dodatkowe nakrycie i pozostawia resztki wigilijnych potraw oraz kawałeczek opłatka.
W domach, w tą szczególną noc można było znaleźć snopy zboża, które ustawiano w rogach izby, albo wieszano u powały, a także sianko pod obrusem. Wszystko to ma symbolizować narodzenie się Dzieciątka w stajence.